Hepimizin hayatında köşe başları vardır.Durmak ve gitmek arasında sıkıştığımız yalnızlıklarımız vardır.Çok kalabalıklar içinde saklandığımız zamanlarımız vardır.Bir sürü yüz hepsi bilindik ama hepsi yabancı.Hayat bir maskesi balo şimdi.Kimse aslında kendi değil,bildiğimizden farklı.Her yüzün altında başka bir insan tanımadığımız bir yüz saklı.

  Dilimizden dökülen kelimelerin hiç anlanmadığı bir zamandayız.Aynı dilde birbirini anlamayan,anlamaya çalışmayan bir insan seli olduk.Herkez kör,Herkez sağır Herkez dilsiz sanki...

Söyleyemediklerimiz var içimizde biliyorum.Belki birileri duyar ya da yanlış anlar diye biriktirdiklerimiz var hayata dair;içimizde gizlediğimiz her ne varsa işte söylemekten esirgediğimiz ve belki günü gelir diye beklediğimiz.Sil baştan düşüncelerimiz vardır belki hepimizin,zihnimizi ruhumuzu yenilediğimiz.Yeni yeni farkındalıklarımız vardır yarına dair...

Ben her hafta burada,dilimin sustuğu kelimeleri yazıya dökmeye karar verdim.Belki bir yürek belki bin yürek duyar burada fısıltılarımı.Farklı bir pencereden bakarız,götürüz belki hayatı ve yaşananları.

Çok süslü cümlelerim olmayacak,siz çok güldüremeyebilirim,rahatlatacak kadar ağlatamamda kim bilir?

Ama içinde güzellikler barındıran hiç çirkin olmayan kimseyi acıtmayan cümleler kurarım;sustuklarımı anlatırım....